Wtorek, 14 kwietnia 2009
Strona 2 z 2
Niestety, nie zawsze recykling jest dobry dla planety. Na wykresie 2 przedstawiliśmy energię wewnętrzną, jaka powstaje w wyniku całkowitego recyklingu materiałów budowlanych. Z tego wykresu wynika, że aluminium jest najbardziej przyjaznym energetycznie materiałem budowlanym dla recyklingu. Z kolei zwykła stal, plastik oraz przede wszystkim beton są znacznie gorszymi materiałami, co jest zresztą zrozumiałe, biorąc pod uwagę fakt, jak energochłonnym zajęciem jest recykling betonu.
Po tym być może przydługim wstępie wreszcie możemy przejść do sedna artykułu, a więc do oszczędności energii dzięki używaniu stali nierdzewnej. Generalnie można przyjąć, że materiałami najbardziej konkurencyjnymi dla stali nierdzewnej są zwykła stal oraz w bardzo ograniczonym stopniu aluminium. By obronić tezę o tym, że stal nierdzewna jest o wiele bardziej ekologiczna od zwykłej stali, wystarczy spojrzeć na drugi wykres. Trzeba do tego dodać fakt, że stal nierdzewna jest naprawdę jednym z najbardziej proekologicznych materiałów. Według danych Europejskiego Stowarzyszenia Rozwoju Stali Nierdzewnych EUROINOX w 2002 r. aż 60% trafiających na rynek stali nierdzewnych pochodziło z recyklingu. Powodem tak dużej popularności złomu nierdzewnego jest po prostu aspekt ekonomiczny. Jeszcze do niedawna złom nierdzewny w porównaniu ze zwykłym złomem stalowym był czterokrotnie droższy (głównie poprzez drogie pierwiastki używane do produkcji stali nierdzewnych, a więc: chrom, nikiel i molibden). Jeżeli ponadto zauważymy, że sam proces przetapiania złomu nierdzewnego nie jest specjalnie skomplikowany, to otrzymujemy superekologiczny materiał, właściwie bez zbędnych odpadów. Według danych EURO-INOXA gdybyśmy mieli więcej złomu, to większy byłby jego udział w produkcji stali nierdzewnych. Być może brzmi to jak paradoks, ale obecnie trafiający na rynek złom w połowie pochodzi z odpadów z bieżącej produkcji (czyli tzw. nowy złom) i w połowie ze zużytych już urządzeń (jak np. zbiorniki w mleczarstwie). I właśnie trwałość stali nierdzewnych powoduje, że trafiający na rynek drugi rodzaj złomu pochodzi gdzieś z drugiej połowy lat 70. XX wieku, a wtedy produkcja nierdzewki była na o wiele niższym poziomie niż obecnie. Należy również wspomnieć o tym, że stal nierdzewna podlega recyklingowi, w przeciwieństwie do zwykłej stali, bez jakiejkolwiek degradacji środowiska. To znaczy, że cały wsad złomu zostaje przetopiony na nową stal nierdzewną.
Użycie określonego materiału do budowy czy to budynku, czy jakiegoś urządzenia może mieć znaczny wpływ na emisję CO2 do atmosfery. Zależy to głównie od tzw. energii wewnętrznej danego materiału. Im wyższa energia wewnętrzna, tym więcej CO2 użyto do jego produkcji. Stosuje się pewną uproszczoną definicję energii wewnętrznej jako sumy energii potrzebnej do wytworzenia danego materiału. Jeżeli materiał ma większą energię wewnętrzną, to znaczy, że wykorzystano więcej energii do jego wytworzenia, przez co więcej CO2 dostało się do atmosfery. Miarą energii wewnętrznej są dżule potrzebne do wytworzenia danej jednostki (kilograma lub tony).
Należy jednak zadać sobie pytanie: czy stal nierdzewna może posłużyć jako materiał do budowy zwykłego domu? W ostatnim numerze „Stal Metale & Nowe Technologie” ukazał się artykuł pt. Stal nierdzewna – materiał przyszłości dla budownictwa. Wynika z niego, że popularna nierdzewka może być doskonałym materiałem używanym w budownictwie zarówno przemysłowym, komercyjnym, jak i mieszkaniowym. Za jej wykorzystaniem przemawia fakt, że stal nierdzewna jest ekologiczna i trwała, a co za tym idzie – ekonomiczna.
Marek Łangalis - nierdzewka.com
Strony Poprzednia 1 2
