Czwartek, 04 marca 2010
Strona 6 z 6
Korozja międzykrystaliczna
Ten typ korozji najogólniej można opisać w następujący sposób – korozja ta ma miejsce wówczas, gdy roztwór atakuje granice ziaren bez naruszania ich wnętrza. Mechanizm przebiegu korozji międzykrystalicznej w stalach austenitycznych jest ściśle związany z wydzieleniami węglików chromu na granicach ziaren austenitu lub auste-nitu i ferrytu i ze zubożeniem przygranicznych rejonów ziaren w chrom. Wydzielone węgliki chromu nie są atakowane przez środowisko korozyjne, atakowane są natomiast przygraniczne strefy ziaren. Wynika to z tego, że chrom potrzebny do utworzenia węglików chromu, znacznie bogatszych w ten składnik niż sąsiadujące ziarna stali, migruje z ich przygranicznych stref. W wyniku tego strefy te ubożeją w chrom i przestają być dostatecznie odporne na korozyjne działanie niektórych środowisk, dlatego metal koroduje międzykrystalicznie. Korozja ta postępuje od powierzchni w głąb materiału. Wytrzymałość i ciągliwość metalu gwałtownie maleje, a próbka stali dotkniętej działaniem tej korozji nie wydaje metalicznego dźwięku. Podczas prób wytrzymałościowych stal pęka, w szczególnych wypadkach może nawet rozsypać się w proszek. Ponieważ korozja międzykrystaliczna wynika z właściwości materiału, to aby jej zapobiec, należy wpłynąć na zmianę jego właściwości. Są trzy metody zapobiegania korozji międzykrystalicznej austenitycznej stali stopowej: stosowanie odpowiedniej obróbki cieplnej (przesycanie, wyżarzanie), dodawanie pierwiastków tworzących węgliki wydzielające się w wyższych temperaturach niż węgliki chromu, stosowanie stali o zawartości węgla poniżej 0,03%.
Przedstawiona powyżej krótka charakterystyka typów korozji, jakie mogą atakować stale nierdzewne i kwasoodporne pokazuje, że na ten problem należy zwrócić uwagę. Wbrew obiegowym twierdzeniom stale kwasoodporne nie mają 100-procentowej odporności korozyjnej. Złożoność specyficznych cech środowiska, jak również różnorodność gatunków stali odpornych na korozję powoduje, że istnieje ryzyko niewłaściwego zastosowania określonego gatunku do pracy w danym środowisku.
Powyższa charakterystyka typów korozji zawiera tylko najbardziej podstawowe informacje. Sygnalizuje problem i zachęca zainteresowanego czytelnika do dalszej lektury w bogatej bazie tematycznej. Pozwala to na późniejszy świadomy wybór określonego gatunku stali odpornej na korozję, przedłużenie życia tworzonych urządzeń i konstrukcji i w konsekwencji na duże oszczędności.
mgr inż. Ariel Brzozowski
Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6
